Problemy z koncentracją 
Mamy wrażenie że jesteśmy wiecznie rozkojarzeni przez co trudno jest nam się skupić nawet na prostych czynnościach. Nasze myśli wciąż krążą wokół tematu pracy, “uciekają w różne strony” a w naszej głowie panuje chaos. Łapiemy się na tym, że musimy dwa razy czytać jedną stronę książki, podczas rozmowy wielokrotnie prosimy o powtórzenie czyjejś wypowiedzi, dźwięki z otoczenia stają się bardziej uciążliwe i uniemożliwiają nam pracę i nie pamiętamy gdzie w mieszkaniu położyliśmy klucze. Wszelkie takie sygnały, mogą świadczyć o tym, że nasz organizm jest przeciążony i nie jest w stanie prawidłowo przetworzyć wszelkich informacji, które do nas dochodzą. 

Obniżony nastrój 
Czynności, które do tej pory sprawiały nam przyjemność stają się monotonne i coraz częściej zaczynamy ich unikać. Zaczynamy zaniedbywać tę sferę życia, która skupia się na przyjemnościach, rezygnujemy z dotychczasowych hobby czy spotkań towarzyskich. Może towarzyszyć nam uczucie smutku i przygnębienia nawet podczas zajęć, które jeszcze niedawno wykonywaliśmy z radością⁴. 

Nagły spadek motywacji 
Zwykłe wyjście do pracy czy sprzątnięcie w domu stają się dla nas bardziej uciążliwe. Częściej zauważamy, że codzienne obowiązki przypominają górę, której nie jesteśmy w stanie przeskoczyć. Towarzyszy temu również ciągłe poczucie zmęczenia i niechęci do podejmowania nowych wyzwań. Cele które sobie wyznaczyliśmy schodzą na drugi plan, a w naszej głowie pojawiają się myśli “nie mam na to siły”. 

Niepokój 
Nie mówimy tutaj o zwykłym stresie, który towarzyszy nam w trudniejszych momentach naszego życia. Niepokój, którego doświadczamy utrzymuje się przez większą część dnia i zdecydowanie utrudnia nam nasze funkcjonowanie. Nasze ciało jest wiecznie spięte, mamy wrażenie że zaraz coś złego się wydarzy, mimo że nic na to nie wskazuje. Często pojawia się natłok myśli, nie jesteśmy w stanie się zrelaksować oraz widzimy wszystko w czarnych barwach. Może też pojawić się katastrofizacja (przewidywanie najgorszych możliwych scenariuszy wydarzeń, bez uwzględnienia bardziej prawdopodobnych możliwości) czy częste ruminowanie (ciągłe wracanie do wydarzeń z przeszłości, i skupienie na swoich niepowodzeniach)

Zmiany nastroju 
W jednej chwili cieszymy się na widok swojego ukochanego psa, by po chwili zauważyć że jego wesołe szczekanie zaczyna nas denerwować. Emocje które często nam wtedy towarzyszą to irytacja i rozdrażnienie, stajemy się bardziej wrażliwi na sygnały z zewnątrz i niekiedy interpretujemy je jako atak na nas. Te gwałtowne przeskoki emocjonalne sprawiają, że często nie rozumiemy dlaczego nagle zaczynamy czuć się inaczej, co tylko zwiększa poczucie zagubienia i dezorientacji. Ponadto kiedy stajemy się bardziej reaktywni (szybko i gwałtownie reagujemy na wszelkie bodźce) bardziej prawdopodobne jest to, że nasze relacje na tym ucierpią i pojawią się wszelakie konflikty, również w pracy. 

Społeczna izolacja 
Zaczynamy powoli wycofywać się z życia towarzyskiego, zdarza się nam w ostatniej chwili odwoływać spotkania czy przekładać je w nieskończoność. W pracy również unikamy wszelkich interakcji, zaczynamy preferować czas spędzony w pojedynkę, z dala od innych. Dzieje się tak, ponieważ nasz organizm jest w wiecznym trybie “walcz lub uciekaj” przez co spędzanie czasu z innymi staje się dla nas zbyt wyczerpujące psychicznie. Może to również skutkować negatywnym nastawieniem do innych. 

Fizjologia 
Nasze ciało zaczyna nam dawać znaki, że coś jest nie tak. Pojawiają się trudności z zasypianiem, nagłe bóle głowy i ogólne poczucie wyczerpania. Mamy wrażenie wiecznego zmęczenia, mogą pojawiać się zmiany apetytu oraz większa podatność na infekcje. Organizm wysyła wtedy wyraźny komunikat i alarmuje nas że to czas aby bliżej się temu przyjrzeć. 

Poczucie braku sensu 
Zaczynamy się zastanawiać i analizować wszelkie swoje wybory, co często prowadzi do wniosku, że wszystko jest bez znaczenia. Czy ta praca spełnia moje oczekiwania? Czy czuję się w niej kompetentnie? Czy to wszystko ma sens? Kwestionujemy to, co do tej pory wydawało nam się oczywiste. Zaczynamy wątpić w swoje możliwości i ogarnia nas poczucie egzystencjalnej pustki. 

Nadużywanie substancji 
W sytuacji kryzysu jesteśmy w szczególności narażeni na sięganie po różnego rodzaju środki, by zminimalizować nasze cierpienie. Mowa tu jest nie tylko o twardych narkotykach, ale również o lekach uspokajających czy kieliszku wina na wieczór. Organizm uczy się redukować lęk w ten sposób, co tymczasowo daje poczucie ulgi, jednak w dłuższej perspektywie przyczynia się do upośledzenia regulowania emocji.